2024年6月4日 星期二

བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་ཞེས་པའི་དེབ་ངོ་སྤྲོད།Tibet was never part of China. Part 192

Tibet has not been part of China since ancient times

Hon-Shiang LAU

རྒྱ་རིགས་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་ལིའུ་ཧན་ཁྲིན་གྱིས་བརྩམས་པའི་ཞིབ་འཇུག་ཆེད་དེབ་༼ བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་༽ ཞེས་པ་ངོ་སྤྲོད། ཨང་རིམ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་བཅུ་ཅ་དགུ དེབ་འདིའི་ནང་དུ།

འཆད་མཁན། རྩོམ་པ་པོ་དང་རྒྱ་ནག་ཉམས་ཞིབ་པ་སྐུ་ཞབས་སངས་རྒྱས་སྐྱབས།

བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་ཞེས་པའི་དེབ་འདི་ནི། ཐེ་ཝན་བོད་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་དོན་གཅོད་ཁང་གི་སློབ་སྟོན་འོག་ཡོད་པའི་གངས་ལྗོངས་དཔེ་སྐྲུན་ཁང་གིས་༢༠༡༩ ལོ་ཟླ་བ་༡༡ ནང་པར་སྐྲུན་བྱས་པའི་(བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་) ཞེས་བའི་རྒྱ་ཡིག་གི་དེབ་ཅིག་ཡིན། དེབ་འདིའི་རྩོམ་པ་པོ་སྐུ་ཞབས་ལིག་ཧན་ཁྲིན། དེབ་འདི་ནི། བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་གྱི་ཞིབ་འཇུག་གྲུབ་འབྲས་གསར་ཤོས་རེད་ཟེར་ན་ཧམ་བཤད་མིན་པར་འདོད། ངོ་སྤྲད་བྱེད་བཞིན་པའི་དེབ་འདི་ནི་ཁོས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་བྲིས་པའི་སྟོད་ཆ་དེ་ཡིན། དེབ་འདིར་ལ་བམ་པོ་༤ དང་ཤོག་གྲངས་༨༣༠ ཡོད། པར་རིས་དང་ས་ཁྲ་བཅུ་ཕྲག་འགའ་བཀོད་ཡོད། དེབ་འདིའི་ནང་དུ།

༡། རྒྱའི་ཡིག་ཚང་ཚད་ལྡན་གྲགས་ཅན་ཏེ། གཙོ་བོ་གཞུང་གི་ཡིག་ཚང་དང་དེ་བཞིན་དམངས་ཀྱིས་བྲིས་པའི་ཡིག་ཚང་གི་ཟུར་དཔང་། དཔེར་ན། བཀའ་བཀོད་མ། གཞུང་བྲིས་མ་སོགས་ཀྱིས་བོད་དང་མིང་རྒྱལ་རབས་དང་། བོད་དང་ཆིང་རྒྱལ་རབས་དབར་གྱི་འབྲེལ་བར་བློ་གཟར་བོ་དང་ཡིག་ཚང་རང་གིས་ཁུངས་གཏུག་ར་སྤྲོད་ཀྱིས་བདེན་དཔང་བྱས་ཡོད།

༢། ༡༩༤༩ ལོའི་རྗེས་སུ་རྒྱ་ནག་དམར་པོ་གཞུང་གིས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་ལ་ལོ་རྒྱུས་ཡིག་ཆ་རྫུན་བཟོ་ཅི་ལྟར་བྱས་པ་ཐེར་འདོན་བྱས་ཡོད་པ་མ་ཟད། ཐོག་མ་སུས་རྫུན་བཟོ་དང་དེབ་གང་དུ་བཀོད་པ། དེའི་རྗེས་སུ་དེབ་གང་དུ་ལུང་འདྲེན་བྱས་ཡོད་པ་སོགས།དཔེར་ན། རྒྱ་དམར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཟེར་མཁན་ཡ་ཧན་ཀྲང་གིས་རྒྱའི་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་གི་བརྗོད་བྱར་བཟོ་བཅོས་དང་། རྒྱ་ནག་གཞུང་ཕྱོགས་ནས་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་ཁུངས་ལྡན་གྲགས་ཅན་གྱི་མིང་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་དཔེ་དེབ་བསྐྱར་སྒྲིག་གིས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བ་ངོ་མ་བཀབ་གསང་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་རྒྱ་ནག་དམར་པོ་གཞུང་གིས་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་མེད་པ་གསར་བཟོ་ཡིས་བོད་ཀྱི་བདག་དབང་དང་། རྒྱལ་བ་པན་ཆེན་སོགས་ཀྱི་ཡང་སྤྲུལ་ངོས་འཛིན་ལ་ཇུས་གཏོགས་བྱེད་པ། དཔེར་ན་སྒྲིག་ཡིག་དོན་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུའམ་ལུགས་སྲོལ་གསར་འཛུགས་ཀྱི་དོན་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ ཡང་ན་གྲོས་འདེབས་དོན་ཚན་ཉེར་དགུ་ཟེར་བའི་ཡིག་ཆ་རྫུན་བཟོ་དང་འགྲེལ་ལོག་གང་འདོད་བྱེད་པ།

༣། རྒྱའི་ཡིག་ཚང་ལ་བརྟག་དཔྱོད་བྱེད་སྟངས་སོགས་རྒྱས་པར་ངོ་སྤྲོད་བྱས་ཡོད་ན་བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དགེ་ཕན་ཆེན་པོ་ཡོད་སྙམ། དེབ་འདིའི་ཞིབ་འཇུག་གི་གྲུབ་འབྲས་ནི། བོད་ནི་ལོ་རྒྱུས་ཐོག་ནམ་ཡང་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་སུ་བསྡུས་ཐུབ་མེད་པའི་རང་བཙན་རྒྱལ་ཁབ་ཅིག་ཡིན། རྒྱ་དམར་གྱི་བཙན་འཛིལ་ནི། ༡༩༥༠ ལོར་རྒྱ་དམར་གྱིས་བོད་ལ་དམག་དྲངས་པ་ནི་འཁྲུལ་བྲལ་གྱི་བཙན་འཛུལ་དང་རྒྱལ་ཁབ་གཞན་རྩ་མེད་བཟོས་པ་ཡིན། དེ་ནི་ཉི་ཧོང་གིས་༡༩༣༧ ལོར་ཤར་ཨེ་ཤ་ཡ་གཟི་ལྡན་མཉམ་འབྲེལ་འཛུགས་ཆེད་རྒྱ་ནག་ལ་བཙན་འཛུལ་བྱས་པའི་གནས་ལུགས་དང་དྲང་བདེན་ཙམ་ཡང་མེད།

གཏམ་བཤད་གསན་གཟིགས་གྲུབ་རྗེས་མོས་རྟགས་SUBSCRIBESའགོད་པ་དང་བཤེར་འདྲེན་SHAREགནང་རྒྱུ་མ་མཉེལ་བ་གནང་རོགས། བཀའ་དྲིན་ཆེ།

2024年5月31日 星期五

中国强迫藏人迁移造成灾难性后果

桑杰嘉

民主中國首发 | 2024-05-30 01:02:43 |

在西藏中国政府多年来一直实施强迫迁移项目,西藏人权与民主促进中心等西藏人权组织连续多年发表的境内人权报告揭露了中国政府实施强迫搬迁的情况,同时也警告大规模的强迫搬迁之严重后果和践踏西藏基本人权的情况。但是,中国政府不但没有停止这一强迫搬迁项目,而且,近几年更是变本加厉,对西藏的广大农牧民的生存构成了严重的危急。从而引起了国际人权组织人权观察的关注和深度调查,并发表的《‘教育群众改变思维’:中国政府胁迫西藏农牧民搬迁》特别报告。

中国政府早在2008年开始强迫西藏牧民搬迁,西藏民众进行了一次又一次请愿和抗议,西藏人权组织也进行了广泛的报道,但是,中国政府充耳不闻,独行其道,更不关心西藏农牧民的生死。最近却得到了国际人权组织的重视发表大篇幅的特别报告揭露了中国政府在西藏实施强迫搬迁造成的毁灭性影响。“西藏的搬迁计画违反国际人权法标准。国际法禁止“强迫搬迁”,即在未予适当形式的法律或其他保护之下,违背个人、家庭或社区的意愿将其迁离住所或土地。强迫搬迁还包括缺乏有意义的协商或赔偿,以及未考虑“所有可行替代方案”的搬迁。”

5月21日,人权观察发表了《‘教育群众改变思维’:中国政府胁迫西藏农牧民搬迁》(以下简称报告)英文特别报告,共有71页,分背景、强制整村搬迁、个别家庭搬迁计划中的误导性信息、拆除、整村搬迁:三个案例等五大部分。报告强调了中国政府在西藏除整村搬迁项目外,西藏官员还采用“分散搬迁”的安置方式。

《报告》指出:“2014年对先前西藏自治区东部搬迁计画的一项审查发现,即使经过十年,仍有百分之69的被搬迁者面临财务困难,百分之49希望搬回草原上的老家。……显示绝大多数藏族农牧民都曾在过去二十年中受到中国政府住房搬迁或重建政策的影响。

2016年起,西藏自治区有500个村庄、逾14万居民已经或正在被官员迁移到新的地点,距离通常在数百公里之外。2016年至2020年期间,中国政府根据这种计划在全国各藏区搬迁了56.7万人。2000年至2025年这段期间,有336万藏族农牧民受到其他政府计划影响……”

中国政府在胁迫藏人迁移的过程中采取一贯的伎俩欺骗世人宣称藏人迁移是“自愿”的,事实是中国政府采取各种威胁,强迫搬迁。中国政府掩盖其强迫藏人迁移证明了其中有不可告人之黑暗的一面。

《报告》的摘要中指出: “从2016年起,中国政府突然大幅加速对西藏农牧民的迁移安置。政府声称相关安置措施(通常把他们迁移到数百公里之外)纯属自愿性质,而且有助于「改善人民生计」、「保护生态环境」。

本报告依据2016年至2023年的逾千则中国官方媒体报导以及政府出版物和实地学术研究,指出中国国内媒体对许多案件的报导均与官方依法取得被迁移者同意的说法背道而驰。”

人权观察研究发现中国在西藏多年实施的所谓迁移项目靠的是威胁、强迫之下进行的。《报告》揭露:“藏区「整村迁移」项目实际上是强迫参与的。例如其中一个村子,全村262户当中有200户起初不愿迁移到将近1千公里外的新地点。另一个已排定迁移的村子,除了一名共产党积极分子之外,所有村民原本都不同意迁移。但无一例外地,所有迁移案件据报道都在最后得到村民同意。人权观察至今未发现任何一个预定迁移的村子或个别村民能够免于被迁移。

官方媒体报导显示,官员采用各种极端的说服方式(即强制手段)施压农牧民同意整村迁移。”

《报告》揭露中国政府胁迫的手段:“这些手段包括:反覆的家庭访问;否定村民有足够智力为自己做决定;暗示可能遭受惩罚;禁止批评;以及威胁地方官员若未达标将予纪律处分。在某些案例,为了获得村民「同意」而登门拜访的官员级别逐步升高,有时家庭访问长达数年不间断。人权观察取得的一些官方新闻报导和影片显示,官员向居民扬言若不搬家就切断他们目前住所的基本服务。另一些报导显示,当局公然威胁抗议迁移的村民,指控他们「散布谣言」,并命令官员对这种行为予以「迅速、坚决」的打击(意味行政和刑事处罚)”

中国官员最擅长的就是打压和胁迫老百姓,这一特长全世界没有人不肯定。就如人权观察中国部代理主任王松莲说的「相关报导表明,当整个村子被列为搬迁目标,居民实际上不可能拒绝迁离而不承受严重后果。」

《报告》进一揭露:“这些强制手段源自上级当局对地方官员施加的压力,上级当局通常将迁移计画描述为中央或西藏自治区政府直接下达的一项毫无商量余地的重大政治任务。这使得地方官员在地方层级的实施上毫无弹性,而且地方官员被要求取得受影响村民全体同意才能执行迁移。”

中国政府在强迫整村迁移的同时为了防止藏人返回故里,以及永久性剥夺藏人居住地强制要求藏人拆除旧家。

《报告》摘要指出:“官方统计显示,中国当局将在2000年至2025年之间搬迁安置藏族农牧民逾93万人(见附录一)。其中大部分的搬迁(逾709,000人,即搬迁总数百分之76)发生在2016年以后。

……显示绝大多数藏族农牧民都曾在过去二十年中受到中国政府住房搬迁或重建政策的影响。许多藏人被迫多次搬迁或重建家园。”

《报告》明确指出中国政府对藏人实施的强迫搬迁政策违反了国际人权标准,而且,进一步指出国际法禁止强迫搬迁。“当局既未在搬迁之前探讨“所有可行替代方案”,也未确保被搬迁者得到“足够赔偿”、在不满意时有权返回或其他程序保障。”

中国政府在西藏实施的任何项目从来不征求当地居民的意见,藏人从来没有参与项目评估的权利,所有的项目都是政府或官商一手遮天包办的,如果提出质疑将面临打压和迫害。另外,搬迁者的赔偿经中国各级部门和官员层层贪污剥削后民众能得到多少呢?

《报告》最后向中国政府、联合国人权理事会和其他联合国机构和外国政府提出了建议,其中对中国政府提出了13条建议,对联合国人权理事会和其他联合国机构提出了3条建议,对外国政府提出了2条建议。

在给中国政府提出的建议应该:暂停西藏搬迁项目,直到现行政策措施经独立专家审查确认符合中国法律、标准以及有关强迫搬迁的国际法;停止强制或以其他不当压力使人同意政府搬迁计画,并适当处罚或起诉任何如此做的官员;取消所有要求官员说服一定人数同意搬迁的配额、期限或指标;承认并维护言论、集会和结社自由权,确保藏人和其他人能够参与表达关切和批评(包括针对政府搬迁政策)的和平活动;允许受搬迁影响的人返回原本土地或就近安置以继续从事原本生计活动;应多位联合国特别报告员的要求,允许访问所有藏区。等等。

对联合国人权理事会和其他联合国机构建议:联合国人权理事会应采纳逾50位联合国独立人权专家的建议,对中国政府在西藏、新疆、香港和全中国犯下的人权侵害进行公正、独立的调查;联合国人权事务高级专员应本于其独立监测与报告的职权,就西藏人权状况收集资讯、就其发现公开表达关切、研拟报告,并定期向人权理事会汇报;联合国特别程序应本于各自职权,持续记录并公开报告中国当局在西藏的人权侵犯。

对外国政府的建议:敦促中国政府尊重藏人的言论、集会与结社自由权,以便他们能向政府提出质疑,包括有关搬迁政策的议题;呼吁中国政府按照多位联合国特别报告员的请求,允许他们访问西藏。

笔者关注西藏人权问题多年,其中强制搬迁对西藏人造成了无法弥补的,灾难性的后果。中国政府最初以保护环境之名强制驱赶牧民造成大量的生态难民,藏人被被搬迁到大城市的郊区,没有任何后续保障,所谓的补助几年后被中断。藏人离开世世代代生活的家园,离开了千年文化和传统,在城市成为最边缘的人群。他们的生活没有保障和前途,随之而来的众多的社会问题。

中国政府强制西藏定居的最重要的目的是更好的监控藏人和加快汉化。由于西藏是欧亚大陆民族,与城市国家或者农业民族汉人完全不一样,很多中国人在牧区很难扎根,因此,汉化的力度相比之下很低。中国政府为了加快汉化,强制游牧的藏人定居。定居之后中国政府一方面可以完全监控,另一方面很容易汉化。对此问题人权观察中国部代理主任王松莲说:“大规模迁移西藏农牧民,将使西藏文化与生活方式受到严重侵蚀。”……如今中国化的滚滚浪潮中西藏民族面临生死存亡的危机。

对此严重的问题人权观察表示,“尽管这种大规模居民迁移在中国其他农村地区也很常见,但它可能对西藏社群带来毁灭性的影响。与中国政府当前将西藏教育、文化和宗教同化于「中华民族」的各项措施合在一起,农牧民社区的迁移将侵蚀或严重损害西藏文化与生活方式——尤其西藏大多数搬迁计划都是将农牧民迁移到他们无法继续原本生计的地区,使他们不得不转向非农产业求职而成为雇佣劳动力。”

2024/5/28

https://minzhuzhongguo.org/default.php?id=105511

2024年5月27日 星期一

བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་ཞེས་པའི་དེབ་ངོ་སྤྲོད།Tibet was never part of China. Part 191

Tibet has not been part of China since ancient times

Hon-Shiang LAU རྒྱ་རིགས་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་ལིའུ་ཧན་ཁྲིན་གྱིས་བརྩམས་པའི་ཞིབ་འཇུག་ཆེད་དེབ་༼ བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་༽ ཞེས་པ་ངོ་སྤྲོད། ཨང་རིམ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་བཅུ་ཅ་དགུ

དེབ་འདིའི་ནང་དུ།

བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་ཞེས་པའི་དེབ་འདི་ནི། ཐེ་ཝན་བོད་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་དོན་གཅོད་ཁང་གི་སློབ་སྟོན་འོག་ཡོད་པའི་གངས་ལྗོངས་དཔེ་སྐྲུན་ཁང་གིས་༢༠༡༩ ལོ་ཟླ་བ་༡༡ ནང་པར་སྐྲུན་བྱས་པའི་(བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་) ཞེས་བའི་རྒྱ་ཡིག་གི་དེབ་ཅིག་ཡིན། དེབ་འདིའི་རྩོམ་པ་པོ་སྐུ་ཞབས་ལིག་ཧན་ཁྲིན།

དེབ་འདི་ནི། བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་གྱི་ཞིབ་འཇུག་གྲུབ་འབྲས་གསར་ཤོས་རེད་ཟེར་ན་ཧམ་བཤད་མིན་པར་འདོད། ངོ་སྤྲད་བྱེད་བཞིན་པའི་དེབ་འདི་ནི་ཁོས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་བྲིས་པའི་སྟོད་ཆ་དེ་ཡིན། དེབ་འདིར་ལ་བམ་པོ་༤ དང་ཤོག་གྲངས་༨༣༠ ཡོད། པར་རིས་དང་ས་ཁྲ་བཅུ་ཕྲག་འགའ་བཀོད་ཡོད། དེབ་འདིའི་ནང་དུ།

༡། རྒྱའི་ཡིག་ཚང་ཚད་ལྡན་གྲགས་ཅན་ཏེ། གཙོ་བོ་གཞུང་གི་ཡིག་ཚང་དང་དེ་བཞིན་དམངས་ཀྱིས་བྲིས་པའི་ཡིག་ཚང་གི་ཟུར་དཔང་། དཔེར་ན། བཀའ་བཀོད་མ། གཞུང་བྲིས་མ་སོགས་ཀྱིས་བོད་དང་མིང་རྒྱལ་རབས་དང་། བོད་དང་ཆིང་རྒྱལ་རབས་དབར་གྱི་འབྲེལ་བར་བློ་གཟར་བོ་དང་ཡིག་ཚང་རང་གིས་ཁུངས་གཏུག་ར་སྤྲོད་ཀྱིས་བདེན་དཔང་བྱས་ཡོད།

༢། ༡༩༤༩ ལོའི་རྗེས་སུ་རྒྱ་ནག་དམར་པོ་གཞུང་གིས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་ལ་ལོ་རྒྱུས་ཡིག་ཆ་རྫུན་བཟོ་ཅི་ལྟར་བྱས་པ་ཐེར་འདོན་བྱས་ཡོད་པ་མ་ཟད། ཐོག་མ་སུས་རྫུན་བཟོ་དང་དེབ་གང་དུ་བཀོད་པ། དེའི་རྗེས་སུ་དེབ་གང་དུ་ལུང་འདྲེན་བྱས་ཡོད་པ་སོགས།དཔེར་ན། རྒྱ་དམར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཟེར་མཁན་ཡ་ཧན་ཀྲང་གིས་རྒྱའི་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་གི་བརྗོད་བྱར་བཟོ་བཅོས་དང་། རྒྱ་ནག་གཞུང་ཕྱོགས་ནས་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་ཁུངས་ལྡན་གྲགས་ཅན་གྱི་མིང་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་དཔེ་དེབ་བསྐྱར་སྒྲིག་གིས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བ་ངོ་མ་བཀབ་གསང་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་རྒྱ་ནག་དམར་པོ་གཞུང་གིས་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་མེད་པ་གསར་བཟོ་ཡིས་བོད་ཀྱི་བདག་དབང་དང་། རྒྱལ་བ་པན་ཆེན་སོགས་ཀྱི་ཡང་སྤྲུལ་ངོས་འཛིན་ལ་ཇུས་གཏོགས་བྱེད་པ། དཔེར་ན་སྒྲིག་ཡིག་དོན་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུའམ་ལུགས་སྲོལ་གསར་འཛུགས་ཀྱི་དོན་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ ཡང་ན་གྲོས་འདེབས་དོན་ཚན་ཉེར་དགུ་ཟེར་བའི་ཡིག་ཆ་རྫུན་བཟོ་དང་འགྲེལ་ལོག་གང་འདོད་བྱེད་པ།

༣། རྒྱའི་ཡིག་ཚང་ལ་བརྟག་དཔྱོད་བྱེད་སྟངས་སོགས་རྒྱས་པར་ངོ་སྤྲོད་བྱས་ཡོད་ན་བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དགེ་ཕན་ཆེན་པོ་ཡོད་སྙམ།

དེབ་འདིའི་ཞིབ་འཇུག་གི་གྲུབ་འབྲས་ནི། བོད་ནི་ལོ་རྒྱུས་ཐོག་ནམ་ཡང་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་སུ་བསྡུས་ཐུབ་མེད་པའི་རང་བཙན་རྒྱལ་ཁབ་ཅིག་ཡིན། རྒྱ་དམར་གྱི་བཙན་འཛིལ་ནི། ༡༩༥༠ ལོར་རྒྱ་དམར་གྱིས་བོད་ལ་དམག་དྲངས་པ་ནི་འཁྲུལ་བྲལ་གྱི་བཙན་འཛུལ་དང་རྒྱལ་ཁབ་གཞན་རྩ་མེད་བཟོས་པ་ཡིན། དེ་ནི་ཉི་ཧོང་གིས་༡༩༣༧ ལོར་ཤར་ཨེ་ཤ་ཡ་གཟི་ལྡན་མཉམ་འབྲེལ་འཛུགས་ཆེད་རྒྱ་ནག་ལ་བཙན་འཛུལ་བྱས་པའི་གནས་ལུགས་དང་དྲང་བདེན་ཙམ་ཡང་མེད། གཏམ་བཤད་གསན་གཟིགས་གྲུབ་རྗེས་མོས་རྟགས་SUBSCRIBESའགོད་པ་དང་བཤེར་འདྲེན་SHAREགནང་རྒྱུ་མ་མཉེལ་བ་གནང་རོགས། བཀའ་དྲིན་ཆེ།

བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་ཞེས་པའི་དེབ་ངོ་སྤྲོད།Tibet was never part of China. Part 190

Tibet has not been part of China since ancient times

Hon-Shiang LAU

རྒྱ་རིགས་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་ལིའུ་ཧན་ཁྲིན་གྱིས་བརྩམས་པའི་ཞིབ་འཇུག་ཆེད་དེབ་༼ བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་༽ ཞེས་པ་ངོ་སྤྲོད། ཨང་རིམ་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་བཅུ་ཅ་དགུ དེབ་འདིའི་ནང་དུ།

བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་ཞེས་པའི་དེབ་འདི་ནི། ཐེ་ཝན་བོད་ཀྱི་སྐུ་ཚབ་དོན་གཅོད་ཁང་གི་སློབ་སྟོན་འོག་ཡོད་པའི་གངས་ལྗོངས་དཔེ་སྐྲུན་ཁང་གིས་༢༠༡༩ ལོ་ཟླ་བ་༡༡ ནང་པར་སྐྲུན་བྱས་པའི་(བོད་ནི་གནའ་སྔ་མོ་ནས་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་མིན་) ཞེས་བའི་རྒྱ་ཡིག་གི་དེབ་ཅིག་ཡིན། དེབ་འདིའི་རྩོམ་པ་པོ་སྐུ་ཞབས་ལིག་ཧན་ཁྲིན།

དེབ་འདི་ནི། བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་གྱི་ཞིབ་འཇུག་གྲུབ་འབྲས་གསར་ཤོས་རེད་ཟེར་ན་ཧམ་བཤད་མིན་པར་འདོད། ངོ་སྤྲད་བྱེད་བཞིན་པའི་དེབ་འདི་ནི་ཁོས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་བྲིས་པའི་སྟོད་ཆ་དེ་ཡིན། དེབ་འདིར་ལ་བམ་པོ་༤ དང་ཤོག་གྲངས་༨༣༠ ཡོད། པར་རིས་དང་ས་ཁྲ་བཅུ་ཕྲག་འགའ་བཀོད་ཡོད། དེབ་འདིའི་ནང་དུ།

༡། རྒྱའི་ཡིག་ཚང་ཚད་ལྡན་གྲགས་ཅན་ཏེ། གཙོ་བོ་གཞུང་གི་ཡིག་ཚང་དང་དེ་བཞིན་དམངས་ཀྱིས་བྲིས་པའི་ཡིག་ཚང་གི་ཟུར་དཔང་། དཔེར་ན། བཀའ་བཀོད་མ། གཞུང་བྲིས་མ་སོགས་ཀྱིས་བོད་དང་མིང་རྒྱལ་རབས་དང་། བོད་དང་ཆིང་རྒྱལ་རབས་དབར་གྱི་འབྲེལ་བར་བློ་གཟར་བོ་དང་ཡིག་ཚང་རང་གིས་ཁུངས་གཏུག་ར་སྤྲོད་ཀྱིས་བདེན་དཔང་བྱས་ཡོད།

༢། ༡༩༤༩ ལོའི་རྗེས་སུ་རྒྱ་ནག་དམར་པོ་གཞུང་གིས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བའི་སྐོར་ལ་ལོ་རྒྱུས་ཡིག་ཆ་རྫུན་བཟོ་ཅི་ལྟར་བྱས་པ་ཐེར་འདོན་བྱས་ཡོད་པ་མ་ཟད། ཐོག་མ་སུས་རྫུན་བཟོ་དང་དེབ་གང་དུ་བཀོད་པ། དེའི་རྗེས་སུ་དེབ་གང་དུ་ལུང་འདྲེན་བྱས་ཡོད་པ་སོགས།དཔེར་ན། རྒྱ་དམར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་ཡིན་ཟེར་མཁན་ཡ་ཧན་ཀྲང་གིས་རྒྱའི་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་གི་བརྗོད་བྱར་བཟོ་བཅོས་དང་། རྒྱ་ནག་གཞུང་ཕྱོགས་ནས་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་ཁུངས་ལྡན་གྲགས་ཅན་གྱི་མིང་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་དཔེ་དེབ་བསྐྱར་སྒྲིག་གིས་བོད་རྒྱའི་འབྲེལ་བ་ངོ་མ་བཀབ་གསང་བྱེད་པ། དེ་བཞིན་རྒྱ་ནག་དམར་པོ་གཞུང་གིས་གནའ་བོའི་ཡིག་ཚང་མེད་པ་གསར་བཟོ་ཡིས་བོད་ཀྱི་བདག་དབང་དང་། རྒྱལ་བ་པན་ཆེན་སོགས་ཀྱི་ཡང་སྤྲུལ་ངོས་འཛིན་ལ་ཇུས་གཏོགས་བྱེད་པ། དཔེར་ན་སྒྲིག་ཡིག་དོན་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུའམ་ལུགས་སྲོལ་གསར་འཛུགས་ཀྱི་དོན་ཚན་ཉི་ཤུ་རྩ་དགུ ཡང་ན་གྲོས་འདེབས་དོན་ཚན་ཉེར་དགུ་ཟེར་བའི་ཡིག་ཆ་རྫུན་བཟོ་དང་འགྲེལ་ལོག་གང་འདོད་བྱེད་པ།

༣། རྒྱའི་ཡིག་ཚང་ལ་བརྟག་དཔྱོད་བྱེད་སྟངས་སོགས་རྒྱས་པར་ངོ་སྤྲོད་བྱས་ཡོད་ན་བོད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་དགེ་ཕན་ཆེན་པོ་ཡོད་སྙམ། དེབ་འདིའི་ཞིབ་འཇུག་གི་གྲུབ་འབྲས་ནི། བོད་ནི་ལོ་རྒྱུས་ཐོག་ནམ་ཡང་རྒྱ་ནག་གི་ཆ་ཤས་སུ་བསྡུས་ཐུབ་མེད་པའི་རང་བཙན་རྒྱལ་ཁབ་ཅིག་ཡིན། རྒྱ་དམར་གྱི་བཙན་འཛིལ་ནི། ༡༩༥༠ ལོར་རྒྱ་དམར་གྱིས་བོད་ལ་དམག་དྲངས་པ་ནི་འཁྲུལ་བྲལ་གྱི་བཙན་འཛུལ་དང་རྒྱལ་ཁབ་གཞན་རྩ་མེད་བཟོས་པ་ཡིན། དེ་ནི་ཉི་ཧོང་གིས་༡༩༣༧ ལོར་ཤར་ཨེ་ཤ་ཡ་གཟི་ལྡན་མཉམ་འབྲེལ་འཛུགས་ཆེད་རྒྱ་ནག་ལ་བཙན་འཛུལ་བྱས་པའི་གནས་ལུགས་དང་དྲང་བདེན་ཙམ་ཡང་མེད།

གཏམ་བཤད་གསན་གཟིགས་གྲུབ་རྗེས་མོས་རྟགས་SUBSCRIBESའགོད་པ་དང་བཤེར་འདྲེན་SHAREགནང་རྒྱུ་མ་མཉེལ་བ་གནང་རོགས། བཀའ་དྲིན་ཆེ།

2024年5月24日 星期五

唯色:苦难须如实记录,而不应该赞美或浪漫化(二)

2024.05.22

190409-RFA-SC12-552f8272.jpg而我之所以在这篇本来是关于多吉扎仁波切的文章中写热振仁波切的故事,是因为就在得悉多吉扎仁波切圆寂的同时,从Facebook上读到一则与两位仁波切有关的故事,题为《大成就者扫公共厕所的故事》,讲故事的是居住台湾的央金拉姆女士,她这样写:

“在艰难的岁月里,年轻的仁增钦摩法王和西藏最大的活佛摄政王热振活佛被安排在八角街进行劳改,他们每日的任务是清理这条街上的每个茅厕。

……每天清晨,他们会敲着锣绕行八角街,一边敲锣一边要喊,‘我是仁增钦摩,我有罪’,‘我是热振活佛,我有罪’,然后就去清厕所里的大便。

面对污秽不堪的茅厕,法王和摄政王并没有表现出任何不满或抗拒,相反,他们竟然还争先恐后地希望进入狭窄、脏臭的茅坑进行清理,每个人都试图说服另一方让自己去完成这项卑微的工作。法王会说他身体健壮、手臂长,能更有效地完成清理工作; 而摄政王则会开玩笑说,由于他身材较矮,进入那些狭窄的空间会更为方便。他们就这样完全没有自我,很开心地去清理厕所。在那一段时间,大昭寺周围的厕所就是摄政王热振活佛和仁增钦摩法王清理的。

面对这种看似卑屈的惩罚性工作,法王和摄政王他们内心没有任何痛苦和难过。他们反而认为:通过这样的劳动,不仅可以为民众提供一个更干净的生活环境,也是一种利益众生的实际行动。”

居住台湾的央金拉姆女士在脸书上的自我介绍是“……藏族女性修行人、央金歌舞法创始人、葛莱美音乐家、……大地母亲时代倡导者”以及几本与信仰相关书籍的作者。我对她不太了解,只是感觉她的简介有一种企业家人设的广告风格,匆匆翻看她的脸书,好像她有在带领学员或信徒学习禅坐等等。抱歉我确实没有时间做更多了解也没有更多兴趣,仅仅对她讲述的这个故事有关注。

就这个故事而言,初看很难过,也很感人,却经不起思考。在文化大革命那样可怕的劫难中,多吉扎仁波切与热振仁波切(补充:故事里错写成摄政王,当然我们都知道他的前一世做过西藏的摄政王),两位仁波切会“很开心地去清理厕所”吗?他们的“內心沒有任何痛苦和难过”吗?如果真的如此,热振仁波切就不应该发疯,且心碎离世,而应该“很开心地”继续接受精神折磨。

有人说:“境界不同,在成就者心里,苦难已被转为道用”,“真修行人,不见世间过”等等,但是,坦率地讲,我对粉饰苦难的叙事、尤其是出自非当事人的如此叙事是十分反感的。苦难就是苦难,把我们视为无比珍贵的这些仁波切所受到的苦难,变成过于夸张的赞美之歌,这其实是一种不道德的方式。苦难需要铭记,需要警示,需要如实记录,而不应该被赞美。苦难从来不值得赞美,赞美苦难实际上就是赞美制造苦难的施暴者,实际上就是纵容类似的苦难继续发生。也不应该把苦难的经历浪漫化,似乎厕所的臭也变成了花朵般的芳香,似乎施暴者的恶也变成了富有关爱的善,这样的浪漫化是反人性的。

曾经,在记录了“青少年活佛学习班”的热振仁波切、达札仁波切、达隆孜珠仁波切等几位仁波切的一些显现了人世间种种无常的故事之后,我表达过这样一个心愿:“希望有一天,我能书写那十一位仁波切的坎坷今生。他们并非寻常众生而是代代传承的珍宝,他们被毁损的命运意味着他们所代表的智识迫不得已的枯竭,而那才是活生生的佛法示现,比任何的当头棒喝更为有力。”

我不知道我有没有机会能够实现这个心愿,毕竟我竭力想要说出真相的声音太微弱。而那个拥有强权的胜利者不但声称毛泽东指示开办的“青少年活佛班”取得了成功,还在极高分贝的官媒中声称当年的“这群天真稚气的活佛……知识与道德俱增,成为西藏宗教领域和社会生活中引人注目的人物”,将他们所受的苦难一笔抹除。更意味深长的是,还在今天继续开办“少年活佛班”,继续以党的要求来洗脑、驯化藏传佛教的世代仁波切。就在此刻,我点击微信视频号,看到疯癫而故的热振仁波切的转世,如今二十多岁的第七世热振仁波切,用标准的汉语普通话,以背诵经书的腔调朗朗说道:“作为一名宗教界政协常委,我常把铸牢中华民族共同体意识作为己任,推进藏传佛教中国化作为本分……”

写至此,我重又打开有关十世多吉扎仁波切的那篇略传,读到他“远离世间八法,一生持守瑜伽戒行”,凝视面容隐忍而布满沧桑的他圆寂后以成就者的方式入定的照片,实为这个末法时代罕有的象征,显示的是苦集灭道四圣谛的意义,而不仅仅只有苦难的意义;也即是说,不是以苦为乐,而是离苦得乐,为此我们凡俗众生唯有热泪盈眶,顶礼再三。

2024年5月写

(文章只代表特约评论员个人的立场和观点)

https://www.rfa.org/mandarin/pinglun/weise/ws-05222024145224.html?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR2558T4FcIWIEAlH7KbZDYvzf27tp18KoESs_XxRDJg3vtjcP2nm-5qVjY_aem_AWpexaCO1nNrQpxTrh86_7jPQX-_uMAO4RWSZva5L0RU3AbiWd9coCMIsRpgsX06OS459icPttghMtNw2y-AN-HO

唯色:苦难须如实记录,而不应该赞美或浪漫化(一)

2024.05.17

从网上得知藏传佛教宁玛派第十世多吉扎仁波切于2月26日在拉萨圆寂的消息,让我想起去年夏秋时节朝拜卫藏诸多寺院,其中有距离桑耶寺不远的多吉扎寺,在一座传说状如金刚杵的岩石山麓,紧邻静静流淌的雅鲁藏布江水,一旁长长的竖立着红色标语牌的高速公路上车辆飞驰。

始建于16世纪的多吉扎寺,虽有宁玛派六大祖庭之一的古旧声名,却比较崭新,无论外观建筑和内供塑像、壁画唐卡等。当然,只要了解图伯特寺院历史就会知道如此不相符的缘故是什么。简言之,与图伯特几乎所有寺院的命运一样,皆在这半个多世纪里遭到了灭顶之劫,或夷为废墟,或被洗掠一空。空旷的大殿里,照顾点燃的酥油供灯的中年僧人答复我的询问:“‘人类杀劫’(‘文化大革命’的藏语谐音)那时,寺院的无数法宝被积极分子们抛入了滔滔江水,旧的所剩无几。”

也与所有劫后重生的寺院一样,多吉扎寺直到1980年代才得以重建,但就像病后如抽丝,恢复的过程缓慢,而今仍能在寺院周围见到残垣断壁,往高处看,在寺院背后的陡峭山坡上,那里曾有一座威严的宗堡矗立,但现在只有经幡飘拂。

作为多吉扎寺的寺主,多吉扎仁波切的传承以伏藏大师闻名,因而冠以“仁增钦摩”的名号,诸多具有教化意义的事迹流传至今,包括推崇并实修宁玛教法的五世尊者达赖喇嘛与多吉扎寺及寺主之间有着深厚法缘的故事。我曾读过法国藏学家A.麦克唐纳(Ariane Macdonald)女士的文章《五世达赖喇嘛的雕像》,写五世尊者达赖喇嘛拥有多把法剑即多吉普巴(金刚橛),并且随身佩带的一把金刚橛可能为伏藏珍品,最早属宁玛派一位大成就者,赠予五世尊者后他长达二十多年不离身,佩带于腰带上,这实际上“是宁玛派成员的标志”,而他与多吉扎白玛赤来仁波切往来密切,当多吉扎仁波切希望得到五世尊者的法剑,五世尊者赠送的正是这把伏藏法剑,送抵多吉扎寺的时候,“恰逢白玛赤来正在其密殿举行法剑成就仪轨。他喜出望外,如同对待大神(为成就者准备法剑的曼陀罗之神)一般凝视它”。但五世尊者达赖喇嘛圆寂三十多年后,1718年蒙古准噶尔部军队侵扰卫藏,多吉扎寺被破坏,多吉扎白玛赤来仁波切遭到杀害。

近日圆寂的第十世多吉扎江白洛桑仁波切,1937年出生于拉萨,五岁时被认证,成为多吉扎寺寺主。有关他的介绍所见不多,相关略传简明扼要地写他在二十岁即1957年之前,向诸多宁玛大师学习到宁玛派所有重要教法,但“在动荡时期,……遇到难以想象的困难”,文革后,“莅临早已成为废墟的多吉扎寺,克服种种困难,修复了多吉扎寺诸殿堂和佛像,还特别关照多吉扎寺的诸属寺”。

我没有见到过多吉扎仁波切,亦了解不多,只知他有世俗意义的家庭和子女,并有西藏自治区政协副主席的虚职,长年居住拉萨。另外知道他的一些往事,如年轻时遇上世事反转,是率军进入西藏、“和平解放西藏”的中共要“团结”和“争取”的上层宗教界人士,1956年被委任中国佛教协会西藏分会副会长。那时候,出于统战上层人士的目的,中共在拉萨大办舞会,于是盛行交谊舞,我曾听第十世德木仁波切的儿子、摄影家德木·旺久多吉说:“当时有很多贵族和活佛都很热衷于跳舞,紧挨着我家的农牧处礼堂每周都有舞会,记得现在的多吉扎活佛经常在里面跳舞……”

1963年,中共在拉萨办“青少年活佛学习班”,多吉扎仁波切是老师之一,与十一位藏传佛教各教派的法王、仁波切在一起接受“思想改造”。1964年十世班禅喇嘛因给毛泽东递交关于全藏各地真实情况的“七万言书”被批斗,以及1966年文化大革命的狂暴袭来,“青少年活佛学习班”的学生和老师全都遭到了从肉体至灵魂的各种磨难。

我曾在关于六世热振仁波切及喜德林寺(属于热振寺的经学院)的文章中写过:

“‘青少年活佛班’听上去不错,其实是‘改造思想’、‘接受再教育’,这都是那个极权统治者的专门术语。比如担任班长的热振仁波切单增晋美,被认为是‘小班禅集团’的骨干,每日写检查,交待‘反动思想’。之后,十一位青少年活佛全都集中在拉萨郊外去牧羊放牛,养猪捕鱼,掏猪圈搬石头,用‘六六六’药粉杀虫子;因为经常挨饿,只好偷吃掺有酒糟的猪饲料,结果大都有了酒瘾,直到1978年才被‘落实政策’,安置在诸如政协、佛协之类被党统战的单位充当‘花瓶’,但其中一些仁波切的一生已经给毁了。

比如热振仁波切,他的一生就非常悲惨,比他做过摄政王的前世更悲惨,不但在文革中坐牢三年,劳动改造,文革后甚至多次疯癫。据了解,第一次发疯是1987年,他赴北京索要文革时被掠夺的古旧唐卡,与相关官员发生争执,不知是气急攻心,或如传闻中被人下毒,当晚他一口牙齿全脱落不说,竟一度神志不清。第二次发疯是1989年3月,大昭寺举行新年祈愿大法会之时,僧侣与民众举事抗议被镇压,正在家中修法的他听闻事变当场精神失常。第三次发疯是1995年,当局将达赖喇嘛认证的十一世班禅喇嘛、五岁的牧人男孩囚禁,钦定另一名孩童僭越登上十一世班禅喇嘛的法座,并要求诸多仁波切去北京举手表态,但热振仁波切却在临行前夕突然失常。可是,正如他对恳劝他治病的侍者所言:‘我什么时候发疯,你应该知道。’

他还多次递交报告,要求当局归还喜德扎仓,愿意自己出钱修复,却不被理会,尽管他有了诸如政协常委、佛协副会长的头衔。旧痼新疾,以及我们无法知晓的心事重重,终于在1997年摧毁了他50岁的肉体,怅然离世。”

(文章只代表特约评论员个人的立场和观点)

https://www.rfa.org/mandarin/pinglun/weise/ws-05172024083949.html?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR2A86W7MHeJZ8e6KNnU0kGAIFLc-OakPjYqvwpExJgH5XrnM6Oe3GteAOo_aem_AWogAxBDg2-5I6J93Znn19WY2q2Y_JCnooBf3vRiC_oqFDMJKcU9M1dpFN_BaKHAEAUrCwOT3bg7fqusYm-uWgMh